Powroty nad rozlewiskiem

Nie wiesz gdzie jesteś w życiu? Nie wiesz, dokąd zmierzasz? Nie masz pewności, kim jesteś naprawdę? Zapraszam, więc do przeczytania książki „Powroty nad rozlewiskiem” Małgorzaty Kalicińskiej. Tutaj możesz podpatrzeć jak oddziela się groch od maku, prawdę od fałszu, dobro od zła. Tutaj masz szansę powrócić do własnych korzeni, aby w nich odnaleźć siebie, spokój i miłość.


Baśkę poznajemy od jej najmłodszych lat. Pomimo tego, że wywodzi się z rodu szlacheckiego doświadcza smaku biedy, zimna i zmęczenia. Otrzymuje ona od swoich rodziców solidne, tradycyjne i prawe wychowanie. Gdy dorasta wyrusza w nieznany i wielki świat, aby studiować. W Warszawie dojrzewa, spotyka swoją pierwszą miłość. Całą sobą chłonie pocałunki i namiętność a potem bolesne odrzucenie i samotność. Niewłaściwe decyzje jak lawina ściągają ją w ciemny i zimny dół. Najpierw ślub z rozsądku. Potem ciąża i poród. Basia nie potrafi odnaleźć się w roli żony i matki. Drażni ją to, męczy i nie pozwala swobodnie oddychać. W końcu ucieka z domu pozostawiając męża i dziecko dla kochanka, który wkrótce powraca do swojej rodziny, twierdząc, że tak jest uczciwie. Główna bohaterka szuka spokoju nad rozlewiskiem u swojej mamy, wśród najbliższych. Tam poznaje mężczyznę, któremu pozwala się uwieść. Wyjeżdża, aby ponownie skosztować odrzucenie. Dopiero, gdy jej matka umiera Baśka osiada na stałe w miejscu, gdzie odnajduje sens życia, radość i szczęście. Już nie szarpie się tak z losem. Za to pochyla nisko głowę i ze skruchą w sercu uczy się świata i siebie na nowo.


Książkę czytało mi się znakomicie. W ogóle cała trylogia jest podróżą w głąb siebie. Czytając te powieści drżałam, płakałam, śmiałam się i oddawałam się wędrówkom ku wartościom, o których dzisiejszy świat zapomina. Razem z bohaterami upadałam, wstawałam, buntowałam się i uparcie brnęłam ku prawdzie, która wypływa z serca.


Pani Kalicińska ma niesamowity dar do opisywania tego, co człowieka otacza i zadawania celnych oraz ważnych pytań. Nad rozlewiskiem wiosna naprawdę kwitnie, słońce grzeje, las pachnie świeżymi grzybami a nastrój wigilijny jest rodzinny i przepełniony ciepłem oraz miłością. Uwielbiam tę napotkaną prostotę, zwyczajność i leniwą codzienność. To mnie zatrzymuje i przypomina, że nie wszystko złoto, co się świeci. Przy tej literaturze oddycham lekko, a moje zmysły smaku, powonienia i czucia są rozbudzone.


Dla mnie „Powroty na rozlewiskiem” to książka o szukaniu, poznawaniu i błądzeniu oraz o tym, że można znaleźć. Dlatego jeśli coś w twoim życiu cię uwiera, to nie uciekaj w pracę, nałogi, dziwki czy samą modlitwę. Znajdź swój dom nad rozlewiskiem i zacznij budować swój świat i siebie na nowo. Zawsze jest dobry moment, by zacząć od początku, by spełnić swoje marzenia.


„Teraz zacznę słuchać mojego wewnętrznego głosu, nauczę się rozumieć świat szybciej”