Nieposkromiona Dom Nocy tom 4

„-Nie możesz wykorzystać swojej umiejętności sterowania umysłem i zmusić jej, żeby przestała tak pajacować? (…)
- Niestety. Już próbowałam. W jej umyśle jest coś, przez co nie mogę się przebić.
- To moja nadzwyczajna inteligencja.
- Raczej impertynencja (…).*

Każdy z nas ma przyjaciół i znajomych. Przebywając z nimi i mając świadomość, że ich mamy jest nam lżej. Działamy pełni wiary wiedząc, że jeśli coś się stanie będziemy mogli na kogoś liczyć. Czujemy się bezpieczni mimo trosk i przeszkód. Wierzymy, że damy radę. A jeśli nie mamy nikogo? Nasi bliscy się odwrócili od nas, tracimy wiarę w siebie, nasze możliwości, czujemy się samotni…

„Nieposkromiona” jest czwartym tomem opowiadającym o adepce Zoey i grupie jej przyjaciół. Po tym jak jej przyjaciele odkryli, że ukrywała przed nimi prawdę, a jej chłopak zobaczył jak go zdradza wszyscy są na nią źli i się do niej nie odzywają. Tylko Afrodyta, która na początku jej nie lubiła zaczyna się do niej zbliżać. W Domu Nocy coś zaczyna się dziać. Coś niedobrego. Afrodyta ma dwie wizje śmierci i po tym przyjaciele zaczynają znowu rozmawiać z Zoey i rozumieć jej postępowanie. Z Neferet ich kapłanką coś się dzieje, a szkołę otaczają kruki, które stwarzają dziwną aurę i atakują dziewczynę. Do szkoły przypływa arcykapłanka i ukróca trochę rządy kapłanki szkoły. Zoey znowu wplątuje się w związek, który jednak nie miał szansy stać się poważniejszy gdyż zabrakło czasu. Co znaczy obecność kruków i ta dziwna przemiana Neferet? Co uczyni Zoey z nowymi informacjami i jaką obierze drogę?

Wreszcie! Wreszcie coś się zaczyna zmieniać, a książka podoba się coraz bardziej. Pierwsze trzy tomy były takie sobie i czytałam ponieważ jak coś zacznę to muszę skończyć. Teraz mogę jednak powiedzieć, że nie żałuje. Cały czas coś się dzieje, bohaterowie nie mają ani chwili spokoju i muszą działać szybko i w sposób przemyślany. Zoey coraz bardziej rozumie, że moce, które ma to duży obowiązek oraz to, że musi podjąć decyzje, które zaważą na życiu jej i jej przyjaciół. Niestety nadal bardzo szybko się zakochuje nie zakończając poprzednich związków, ale zaczynam się do tego przyzwyczajać. Jednak nie przeczę, .że podczas czytania miałam ochotę walić głową o książkę ;). Cały czas jednak są w nawiasach wytłumaczenia niektórych słów czy wypowiedzi, które na prawdę są zrozumiałe i nie trzeba ich tłumaczyć! Jestem jednak pozytywnie zaskoczona bo myślałam, że panie Cast będą pisać jak do tej pory, a tu miła niespodzianka. Czytało mi się ją szybko i nie zabrakło momentów śmiechu przy niektórych kwestiach co jest dużym plusem tej i pozostałych części. Zaskoczyła mnie tu też postać Afrodyty, która zaczęła przypominać kogoś kto czuje, a nie wredną… no właśnie :D.

*str. 66

W końcu przyszedł czas na "Nieposkromioną", czyli już czwarty tom serii "Dom Nocy" rodzinnego biznesu - autorstwa matki i córki. Cały czas, przy okazji wyjścia nowej części, potwarzam sobie, że mam inne książki do kupienia, a tego typu rzeczy powinnam sobie darować, ponieważ już dość mam tego na półce. Ale jak zawsze rozum nie współgra z rozumem, więc (zresztą po okazyjnej cenie) uprzejmy pan kurier przyniósł mi to "cudeńko" do domu.




Dla krótkiego przypomnienia i odświeżenia pamięci: główną bohaterką jest Zoey, która w pierwszej części niespodziewanie zostaje Naznaczoną, czyli osobą, która ma zostać dojrzałym wampirem (albo umrze) i trafia do nowej szkoły, gdzie kształci się młodzież do pełnienia nowej fukcji. Dziewczyna szybko się dopasowuje, jednak jest osobą wyjątkową i niezwykłą, ponieważ zostaje szczególnie pobłogosławiona przez sławioną boginię Nyks. Przez kolejne części wszystko się komplikuje...




W czwartym tomie ponownie dzieje się mnóstwo zaskakujących i dziwnych wydarzeń. Zoey musi poradzić sobie z różnymi przeciwnościami losu - przyjaciele odwrócili się od niej, jej najlepsza przyjaciółka umarła, ale wróciła, jednak nie przypomina dawnej siebie; jeszcze do tego jej największy wróg nagle okazuje się strasznie pomocny i przydatny, a do tego zdolnym do przyjaźni i prawdziwego oddania. Oczywiście nie mogłoby zabraknąć problemów sercowych - tutaj mamy sprytnie wymyślony czworokącik, w którym jest miejsce tylko dla jednej roli damskiej.




Nie przepadam za stylem, jakim posługują się autorki. Jest on dla mnie zbyt prosty, nieujmujący, mogę powiedzieć, że również rażący, bo ciągle wydaje mi się, że panie/panny Cast jakby na siłę próbowały wplątać w książkę obecny język mówiny, który jak wiadomo nie jest zbyt bogaty i wymagający do przyswojenia. Ja uwielbiam zachwycać się słowem, pięknymi opisami (nawet w prostych powieściach), a tutaj dostałam porządną porcję zimnej wody. Po prostu nie mogę się do tego przyzwyczaić. Przeczytałam już cztery części i wątpię, żebym przy dziesiątej, czy setnej zmieniła zdanie.




Postacie również są proste. Ogólnie rzecz biorąc ta seria jest strasznie "łatwa", ale również przyjemna (poza paroma minusami) do czytania. Teraz w sumie trudno o dobre czytadło w dziedzinie książek o wampirach, aniołach, demonach, wilkołakach, wróżkach itp.




Znając doskonale, albo w jakimś tam procencie, siebie to kupię następną część, i następną oraz dwie kolejne, bo będę miała kaprys. Albo zaskoczę samą siebie i wybiorę kolejną książkę pani Jodi Picolut? Zobaczymy. Jednak buszując po internecie nastknęłam się na wzmiankę o "Osaczonej", która ma zostać wydana prawdopodobnie w przyszłym roku. Lista rośnie, tylko skąd na to brać pieniądze:)