Kobieta w lustrze

„Kobieta w lustrze” Erica-Emmanuela Schmitta to książka, która mnie zachwyciła. Nie wypuściłam jej z ręki, dopóki nie doczytałam do końca ostatniej strony. Pisarz rewelacyjnie oddziałuje na uczucia czytelnika wzruszając, bawiąc, złoszcząc go i przerażając. Sam pomysł na fabułę zasługuje na duże uznanie. Schmitt przeplata fragmenty trzech różnych historii, losy trzech kobiet umiejscowionych w różnych epokach. Każdy fragment urywa się w najciekawszym momencie, przerywając czytanie czujemy zatem niedosyt, więc, żeby nie pozostawać w niepewności, najlepiej od razu doczytać książkę do końca.

Losy trzech bohaterek w zaskakujący sposób łączą się ze sobą, choć dzieli je duży dystans czasowy. Kobiety pomimo różnych czasów, mają podobne usposobienia i łączy je uczucie inności w stosunku do reszty społeczeństwa. Anne jest szesnastowieczną mistyczką, Hanna arystokratką z początku XX wieku zafascynowaną psychoanalizą Freuda, a Anny współczesną gwiazdą filmową, która choć błyszczy na scenie ponosi klęskę w prywatnym życiu. Każda z nich to postać niezwykła, wszystkie odstają od stereotypu kobiety swoich czasów. Chcąc żyć zgodnie z własną naturą, porzucają wyznaczone im przez czasy role i podążają za głosem serca.

Po tej lekturze, stojąc naprzeciwko lustra, warto zastanowić się, kim naprawdę jesteśmy i co daje nam w życiu satysfakcję i szczęście. Bardzo polecam!!!