Twój 
Dzieci kapitana Granta. Lektura z opracowaniem
Dzieci kapitana Granta. Lektura z opracowaniem opis
W czasie próbnego rejsu jachtu Duncan, należącego do lorda Glenarvana, złowiony został rekin. W jego wnętrznościach załoga jachtu znalazła tajemniczą butelkę z ukrytymi w środku dokumentami. Okazało się, że są to mocno zniszczone, napisane w trzech językach listy. Ich autor - kapitan Grant - informował o rozbiciu się przed dwoma laty jego statku i prosił o pomoc. Lord Glenarvan natychmiast rozpoczął poszukiwania zaginionego. Jak one przebiegały, kto w nich uczestniczył i czy zdołano na dalekich morzach odnaleźć kapitana, dowiesz się płynąc " w niezwykłą podróż Duncanem wraz z lordem Glenarvanem, jego żoną, załogą statku i pełnymi wiary w odnalezienie ojca dziećmi kapitana Granta. Książka zawiera specjalną czcionkę ułatwiającą szybkie czytanie."
KLIENCI KTÓRZY ZAKUPILI TEN PRODUKT KUPILI RÓWNIEŻ
- WARTO ZOBACZYĆ RÓWNIEŻ...
recenzje naszych klientów 
Autor: Rafał Gr... Data dodania: 29/02/2008
Była to trzecia z kolei powieść Juliusza Vernea, jaką miałem okazję przeczytać. Mogę z przekonaniem stwierdzić, że ani klimatem, ani tempem akcji, ani oryginalnością w kreowaniu bohaterów książka ta nie odbiega od dwóch poprzednich.
Rozpoczynając lekturę przenosimy się w okolice wybrzeży Szkocji w lata sześćdziesiąte XIX wieku. Młody lord Glenarvan wraz z małżonką lady Heleną, kapitanem Johnem Mangelsem, majorem MacNabsem i grupą wiernych marynarzy żeglując po wodach terytorialnych swojej ojczyzny, wydobywają z wnętrzności zabitego rekina tajemniczą butelkę z listem rozbitków. Właściwie z trzema listami tej samej treści, w trzech różnych językach (po angielsku, niemiecku i francusku).
Mimo, iż informacje tam zawarte były niekompletne (woda zmyła niektóre litery) lord Glenarvan interweniuje w admiralicji o wysłanie ekipy ratowniczej, a kiedy to nie dało rezultatu, postanawia, za namową żony wyruszyć na poszukiwania kapitana Granta. W międzyczasie na zamek Malcom przybywają dzieci zaginionego, które o ekspedycji i liście rozbitków dowiedziały się z gazet. Wyprawa wyrusza w długą i niebezpieczną przygodę.
Niewątpliwą zaletą powieści jest to, iż eksponuje pozytywne cechy i wartości ludzki. Przede wszystkim bezinteresowność. Opowiada losy człowieka, który stawia na szalę losu swój własny statek, swoje życie, gotów poświęcić się dla ratowania rodaka. Finansuje ekspedycje za własne środki, gdyż dowództwo marynarki nie chciało ryzykować i, ponieważ treść listów z butelki była zbyt niewyraźna, postawiło na rozbitkach krzyżyk.
Książka Vernea ukazuje również szczerą przyjaźń łączącą członków wyprawy oraz wierność marynarzy dla swego dowódcy. Pojawia się również wątek miłosny.
Warto zwrócić uwagę na kreację postaci. Skupię się na bohaterach, którzy najbardziej przypadli mi do gustu: majorze MacNabsie i profesorze geografii Jakubie Paganelu.
Major, typ człowieka bardzo opanowanego, umiejącego zachować zimną krew w każdej sytuacji. Niewiele się odzywa, lecz każda jego uwaga czy propozycja jest bardzo trafna i wartościowa.
Paganel jest z kolei zupełnym przeciwieństwem majora. Usta mu się prawie nigdy nie zamykają, a najzabawniejsze jest to, że geograf jest niesamowicie roztargniony. Na ekspedycję lorda Glenarvana trafił… przez przypadek. Czy można pomylić okręty i wsiąść na ten płynący na drugi koniec świata? Można, profesor Paganel potrafi. I doskonale poprawia humor czytelnika.
Wprowadzenie do fabuły profesora ma jeszcze jedną niewątpliwą zaletę. Dało to możliwość autorowi przekazania w książce wielu ciekawych informacji geograficznych, co ubogaca powieść. Paganel to chodząca encyklopedią tej dziedzinie. Bawi i uczy czytelnika swoimi wypowiedziami. Razem z majorem stanowią bardzo dobraną parę przyjaciół, a choć często się sprzeczają, to jednak każdy byłby gotów na poświęcenia dla drugiego.
Zasadniczym walorem książek przygodowo-podróżniczych jest fakt, że są nie tylko ciekawą przygodą, ale także odkrywają przed czytającym miejsca przemierzanych przez bohaterów i otaczającą ich przyrodę. Opisy miejsc oraz fauny i flory dodatkowo wzbogacają powieść czyniąc ją o wiele bardziej wartościową. Taka jest właśnie Dzieci kapitana Granta, taka jest saga Alfreda Szklarskiego traktująca o przygodach Tomka Wilmowskiego.
Dzieci Kapitana Granta jest jedną z wielu powieści autorstwa Juliusza Vernea. Wartymi polecenia są również: W 80 dni dookoła świata, Wyprawa do wnętrza Ziemi, Tajemnicza wyspa czy 20000 mil podmorskiej żeglugi.
Na książkach Vernea wychowały się pokolenia. A i dziś nadal są pasjonującą lekturą, dziesiątkami przygód, które warto przeżyć bądź to po raz pierwszy, bądź do nich powrócić.
Rozpoczynając lekturę przenosimy się w okolice wybrzeży Szkocji w lata sześćdziesiąte XIX wieku. Młody lord Glenarvan wraz z małżonką lady Heleną, kapitanem Johnem Mangelsem, majorem MacNabsem i grupą wiernych marynarzy żeglując po wodach terytorialnych swojej ojczyzny, wydobywają z wnętrzności zabitego rekina tajemniczą butelkę z listem rozbitków. Właściwie z trzema listami tej samej treści, w trzech różnych językach (po angielsku, niemiecku i francusku).
Mimo, iż informacje tam zawarte były niekompletne (woda zmyła niektóre litery) lord Glenarvan interweniuje w admiralicji o wysłanie ekipy ratowniczej, a kiedy to nie dało rezultatu, postanawia, za namową żony wyruszyć na poszukiwania kapitana Granta. W międzyczasie na zamek Malcom przybywają dzieci zaginionego, które o ekspedycji i liście rozbitków dowiedziały się z gazet. Wyprawa wyrusza w długą i niebezpieczną przygodę.
Niewątpliwą zaletą powieści jest to, iż eksponuje pozytywne cechy i wartości ludzki. Przede wszystkim bezinteresowność. Opowiada losy człowieka, który stawia na szalę losu swój własny statek, swoje życie, gotów poświęcić się dla ratowania rodaka. Finansuje ekspedycje za własne środki, gdyż dowództwo marynarki nie chciało ryzykować i, ponieważ treść listów z butelki była zbyt niewyraźna, postawiło na rozbitkach krzyżyk.
Książka Vernea ukazuje również szczerą przyjaźń łączącą członków wyprawy oraz wierność marynarzy dla swego dowódcy. Pojawia się również wątek miłosny.
Warto zwrócić uwagę na kreację postaci. Skupię się na bohaterach, którzy najbardziej przypadli mi do gustu: majorze MacNabsie i profesorze geografii Jakubie Paganelu.
Major, typ człowieka bardzo opanowanego, umiejącego zachować zimną krew w każdej sytuacji. Niewiele się odzywa, lecz każda jego uwaga czy propozycja jest bardzo trafna i wartościowa.
Paganel jest z kolei zupełnym przeciwieństwem majora. Usta mu się prawie nigdy nie zamykają, a najzabawniejsze jest to, że geograf jest niesamowicie roztargniony. Na ekspedycję lorda Glenarvana trafił… przez przypadek. Czy można pomylić okręty i wsiąść na ten płynący na drugi koniec świata? Można, profesor Paganel potrafi. I doskonale poprawia humor czytelnika.
Wprowadzenie do fabuły profesora ma jeszcze jedną niewątpliwą zaletę. Dało to możliwość autorowi przekazania w książce wielu ciekawych informacji geograficznych, co ubogaca powieść. Paganel to chodząca encyklopedią tej dziedzinie. Bawi i uczy czytelnika swoimi wypowiedziami. Razem z majorem stanowią bardzo dobraną parę przyjaciół, a choć często się sprzeczają, to jednak każdy byłby gotów na poświęcenia dla drugiego.
Zasadniczym walorem książek przygodowo-podróżniczych jest fakt, że są nie tylko ciekawą przygodą, ale także odkrywają przed czytającym miejsca przemierzanych przez bohaterów i otaczającą ich przyrodę. Opisy miejsc oraz fauny i flory dodatkowo wzbogacają powieść czyniąc ją o wiele bardziej wartościową. Taka jest właśnie Dzieci kapitana Granta, taka jest saga Alfreda Szklarskiego traktująca o przygodach Tomka Wilmowskiego.
Dzieci Kapitana Granta jest jedną z wielu powieści autorstwa Juliusza Vernea. Wartymi polecenia są również: W 80 dni dookoła świata, Wyprawa do wnętrza Ziemi, Tajemnicza wyspa czy 20000 mil podmorskiej żeglugi.
Na książkach Vernea wychowały się pokolenia. A i dziś nadal są pasjonującą lekturą, dziesiątkami przygód, które warto przeżyć bądź to po raz pierwszy, bądź do nich powrócić.
Czy recenzja jest pomocna?: 
